pocieszać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pocieszać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑], AS[poćešać], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik

(1.1) mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój[1]

czasownik zwrotny pocieszać się

(2.1) próbować znaleźć w czymś źródło lepszego samopoczucia, przestawać się martwić
(2.2) nawzajem dodawać sobie otuchy, poprawiać sobie nawzajem złe samopoczucie
odmiana:
(1) koniugacja I
(2) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pocieszanie n, pocieszenie n, pocieszyciel m, pocieszycielka f
czas. cieszyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło pocieszać w: SJP.pl.