potwór
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] potwór (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) straszny stwór
- (1.2) dręczyciel
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik potwór potwory dopełniacz potwora potworów celownik potworowi potworom biernik potwora potwory narzędnik potworem potworami miejscownik potworze potworach wołacz potworze potwory
- przykłady:
- (1.1) Mamusiu! Potwór do mnie przyszedł!
- (1.2) Zawsze wiedziałem, że on jest potworem dla swoich bliskich.
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) monster
- arabski: (1.1) وحش
- duński: (1.1) uhyre n; monster w
- francuski: (1.1) monstre m
- hiszpański:(1.1) monstruo m
- holenderski: (1.1) monster n
- islandzki: (1.1) ófreskja f
- japoński: (1.1) 怪物
- jidysz: (1.1) פֿאַרזעעניש n (farzeenisz)
- niemiecki: (1.1) Ungeheuer n, Monster n
- nowogrecki: (1.1) τέρας n
- portugalski: (1.1) monstro
- rosyjski: (1.1) урод m; (1.2) зверь, изверг, изувер, монстр
- szwedzki: (1.1) monster n, odjur n
- tatarski: acdaxa
- włoski: (1.1) mostro
- źródła:
