potwór

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] potwór (język polski)

wymowa: IPA: [ˈpɔtfur], lm liczba mnoga [ˈpɔtfɔrɨ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) straszny stwór

(1.2) dręczyciel

odmiana: lp liczba pojedyncza potwór, potwora, potworowi, potwora, potworem, potworze, potworze; lm liczba mnoga potwor|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Mamusiu! Potwór do mnie przyszedł!

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) maszkara, stwór, bestia, monstrum, pokraka; (1.2) zwierzę
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik potworny; rzecz. rzeczownik potworek
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) monster
• arabski: (1.1) وحش
• duński: (1.1) uhyre n rodzaj nijaki; monster w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) monstre m rodzaj męski
• grecki: (1.1) τέρας n rodzaj nijaki
• hiszpański:(1.1) monstruo m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) monster n rodzaj nijaki
• islandzki: (1.1) ófreskja f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 怪物
• jidysz: (1.1) פֿאַרזעעניש n rodzaj nijaki (farzeenisz)
• niemiecki: (1.1) Ungeheuer n rodzaj nijaki, Monster n rodzaj nijaki
• portugalski: (1.1) monstro
• rosyjski: (1.1) урод m rodzaj męski; (1.2) зверь, изверг, изувер, монстр
• szwedzki: (1.1) monster n rodzaj nijaki, odjur n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) mostro