pantograf

pantograf (język polski)

pantograf (1.1)

pantograf (1.2)

wymowa:

IPA: [pãnˈtɔɡraf], AS: [pãntograf], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń; zob. zobacz też pantograf (przyrząd kreślarski) w Wikipedii

(1.2) przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe; zob. zobacz też odbierak prądu w Wikipedii

(1.3) urządzenie służące do mocowania silnika przyczepnego na małych jachtach żaglowych; zob. zobacz też pantograf (żeglarstwo) w Wikipedii

(1.4) rozbudowany przyrząd pełniący rolę wieszaka w nowoczesnych szafach.

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pantograf	pantografy
dopełniacz	pantografu	pantografów
celownik	pantografowi	pantografom
biernik	pantograf	pantografy
narzędnik	pantografem	pantografami
miejscownik	pantografie	pantografach
wołacz	pantografie	pantografy

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) odbierak prądu

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zob. zobacz też pantograf w Wikipedii

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) pantograph
• niemiecki: (1.1) Pantograf; (1.2) Stromabnehmer m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) пантограф m rodzaj męski; (1.2) пантограф m rodzaj męski, токоприёмник m rodzaj męski

źródła: