kuraż

kuraż (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈkuraʃ], AS: [kuraš], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) daw. dawniej, dawny odwaga, śmiałość, fantazja, rezon, animusz, kontenans, ochota

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	kuraż
dopełniacz	kurażu
celownik	kurażowi
biernik	kuraż
narzędnik	kurażem
miejscownik	kurażu
wołacz	kurażu

przykłady:

(1.1) Mężczyzna splunął i zaklął siarczyście, by przydać sobie kurażu przed pojedynkiem.

składnia:

kolokacje:

(1.1) poprawiać ~, wzmacniać ~, przydawać sobie ~u

synonimy:

(1.1) odwaga, męstwo

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

dla kurażu

etymologia:

franc. francuski courage

uwagi:

Używane raczej przed czynem, jako stan gotowości, aniżeli już w trakcie działania. Nie mówi się np. „posiadać kuraż”.

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: odwaga

źródła: