kontur

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Kontur

kontur (język polski)[edytuj]

kontur (1.1) sylwetki
kontur (1.2) Indii
wymowa:
IPA[ˈkɔ̃ntur], AS[kõntur], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) linia, zarys kształtu
(1.2) geogr.  mapa z zaznaczonymi tylko liniami lądów, głównych rzek, gór itp.
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zarys
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  konturówka f , konturóweczka f , konturowość f 
czas.  konturować
przym.  konturowy
przysł.  konturowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

kontur (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) kontur
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
rzecz.  konturo
czas.  konturi, konturiĝi
przysł.  konture
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kontur (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kontur, zarys
odmiana:
(1.1) en kontur, konturen, konturer, konturerna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) konturteckning
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: