klaustrofobia

klaustrofobia (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌklawstrɔˈfɔbʲja], AS: [klau̯strofobʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • u → ł  wymowa u jako ł (IPA: /w/ lub /ł/) • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. medycyna, medyczny chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	klaustrofobia
dopełniacz	klaustrofobii
celownik	klaustrofobii
biernik	klaustrofobię
narzędnik	klaustrofobią
miejscownik	klaustrofobii
wołacz	klaustrofobio

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik klaustrofob m rodzaj męski, klaustrofobizm, klaustrofobik, klaustrofobiczka

przym. przymiotnik klaustrofobiczny

przysł. przysłówek klaustrofobicznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina claustrum + fobia → zamknięcie + fobia

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) claustrophobia
• arabski: (1.1) رهاب الأماكن المغلقة
• czeski: (1.1) klaustrofobie
• fiński: (1.1) klaustrofobia, umpiokammo
• francuski: (1.1) claustrophobie
• gruziński: (1.1) კლაუსტროფობია
• hiszpański: (1.1) claustrofobia f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) claustrofobie, engtevrees
• japoński: (1.1) 閉所恐怖症 (へいしょきょうふしょう)
• norweski (bokmål): (1.1) klaustrofobi
• nowogrecki: (1.1) κλειστοφοβία f rodzaj żeński
• portugalski: (1.1) claustrofobia f rodzaj żeński
• serbski: (1.1) клаустрофобија f rodzaj żeński
• słowacki: (1.1) klaustrofóbia
• szwedzki: (1.1) klaustrofobi w rodzaj wspólny
• turecki: (1.1) klostrofobi
• włoski: (1.1) claustrofobia f rodzaj żeński

źródła: