lęk
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] lęk (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne
- (1.2) psych. strach pojawiający się bez przyczyny[1]; zob. też lęk w Wikipedii
odmiana: przykłady:
- (1.1) Na widok mgły zawsze ogarnia mnie niewytłumaczalny lęk.
- (1.1) Ledwie tych słów domówiła, kiedy jakiś szelest ją przestraszył; z lękiem spojrzała ku oknu i cofnęła się do drzwi nasłuchując. (Władysław Łoziński, Oko proroka)
- (1.2) Lęk staje się patologiczny, gdy stale dominuje w zachowaniu. (Wikipedia)
składnia:
kolokacje: (1.1) zdjęty/przejęty lękiem ■ bez cienia lęku; (1.2) lęk wysokości ■ lęk przestrzeni
synonimy: (1.1) obawa, trwoga, strach; (1.2) fobia
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) czas. lękać się, zlęknąć się, ulęknąć się, przelęknąć się; przym. lękliwy, nieulękły, przelękniony; (1.2) przym. lękowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fear; (1.1-2) anxiety
- francuski: (1.2) anxiété
- niemiecki: (1.2) Angst f
- rosyjski: (1.2) тревога
- szwedzki: (1.1) ängslan w, ångest w
- włoski: (1.1) paura, timore; (1.2) ansia
źródła:
