lęk

lęk (język polski)

wymowa:

IPA: [lɛ̃ŋk], AS: [lẽŋk], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne

(1.2) psych. psychologia strach pojawiający się bez przyczyny; zob. zobacz też lęk w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Na widok mgły zawsze ogarnia mnie niewytłumaczalny lęk.

(1.1) Ledwie tych słów domówiła, kiedy jakiś szelest ją przestraszył; z lękiem spojrzała ku oknu i cofnęła się do drzwi nasłuchując. (Władysław Łoziński, Oko proroka)

(1.2) Lęk staje się patologiczny, gdy stale dominuje w zachowaniu. (Wikipedia)

składnia:

kolokacje:

(1.1) zdjęty/przejęty lękiem • bez cienia lęku

(1.2) lęk wysokości • lęk przestrzeni

synonimy:

(1.1) obawa, trwoga, strach

(1.2) fobia

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) czas. czasownik lękać się, zlęknąć się, ulęknąć się, przelęknąć się; przym. przymiotnik lękliwy, nieulękły, przelękniony

(1.2) przym. przymiotnik lękowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fear; (1.1-2) anxiety
• arabski: (1.2) قلق, حصار
• francuski: (1.2) anxiété
• niemiecki: (1.2) Angst f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.2) тревога
• szwedzki: (1.1) ängslan w rodzaj wspólny, ångest w rodzaj wspólny
• turecki: (1.1) anksiyete
• włoski: (1.1) paura, timore; (1.2) ansia

źródła: