klaka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] klaka (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) opłacona przez artystę grupa osób, które za wynagrodzenie wyrażają zachwyt nad jego dziełem
- (1.2) pot. grupa osób, które obłudnie popierają kogoś lub chwalą go licząc na jego poparcie
odmiana: (1.1) lp kla|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; blm przykłady:
- (1.1) Dawniej opłacenie klaki było szeroko przyjętym zwyczajem.
- (1.2) Na salę wszedł premier ze swoją klaką.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) świta, orszak
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) rzecz. klakier
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) franc. claque
uwagi: tłumaczenia:
