klaka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

klaka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈklaka], AS[klaka] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) opłacona przez artystę grupa osób, które za wynagrodzenie wyrażają zachwyt nad jego dziełem
(1.2) pot.  grupa osób, które obłudnie popierają kogoś lub chwalą go licząc na jego poparcie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dawniej opłacenie klaki było szeroko przyjętym zwyczajem.
(1.2) Na salę wszedł premier ze swoją klaką.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) świta, orszak
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1) rzecz.  klakier
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc.  claque
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: