eg

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: ég, e.g.

[edytuj] eg (język duński)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) dąb (drzewo)

(1.2) drewno dębu

odmiana: (1.1) en eg, egen, ege, egene
przykłady:

(1.2) Bordet var af eg. → Stół był dębowy (z drewna dębu).

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) egtræ n rodzaj nijaki
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: słownik tematyczny - leśnictwo

[edytuj] eg (esperanto)

znaczenia:
morfem

(1.1) oznacza zwiększenie lub wzmocnienie stopnia

przykłady:

(1.1) pordo - pordego → drzwi - brama

(1.1) varma - varmega → ciepły - gorący

synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: przym. przymiotnik ega; rzecz. rzeczownik egeco
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] eg (język norweski (nynorsk))

wymowa:
znaczenia:
zaimek osobowy

(1.1) ja

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: w bokmål → jeg