genitiv
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Genitiv
[edytuj] genitiv (język czeski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) gram. dopełniacz
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] genitiv (język duński)
wymowa: Dania: [ˡge·niˌti'w]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) gram. dopełniacz
odmiana: (1.1) en genitiv, genitiven, genitiver, genitiverne przykłady:
- (1.1) Tysk og islandsk har bevaret fire kasus: nominativ, akkusativ, genitiv og dativ. → W niemieckim i islandzkim zachowały się cztery przypadki: mianownik, biernik, dopełniacz i celownik.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) tillægsfald, ejefald; skrót gen.
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: słownictwo gramatyczne w jęz. duńskim
[edytuj] genitiv (esperanto)
znaczenia:
morfem
- (1.1) gram. dopełniacz
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
