biurokracja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] biurokracja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌbʲjurɔˈkraʦ̑ʲja], AS: [bʹi ̯urokracʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów
- (1.2) polit. system zarządzania, w którym decydującą rolę odgrywa administracyjny aparat urzędniczy; zob. też biurokracja w Wikipedii
- (1.3) urz. grupa ludzi zawodowo trudniąca się administrowaniem i organizacją pracy instytucji państwowych, gospodarczych, społecznych
- odmiana:
- (1)
; blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik biurokracja dopełniacz biurokracji celownik biurokracji biernik biurokrację narzędnik biurokracją miejscownik biurokracji wołacz biurokracjo
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) biurokratyzm
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. biurokratycznieć
- przym. biurokratyczny
- rzecz. biurokratyzm, biurokrata, biurko, biuro, biurowiec
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. bureaucratie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bureaucracy
- hiszpański: (1.1) burocracia f
- nowogrecki: (1.1) γραφειοκρατία f
- źródła:
