abituria

abituria (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˌabʲiˈturʲja], AS: [abʹiturʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. przestarzałe, przestarzały z Wikisłownika, pl.wiktionary.org szkolne świadectwo dojrzałości, matura

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	abituria	abiturie
dopełniacz	abiturii	abiturii
celownik	abiturii	abituriom
biernik	abiturię	abiturie
narzędnik	abiturią	abituriami
miejscownik	abiturii	abituriach
wołacz	abiturio	abiturie

przykłady:

(1.1) Wszyscy uczniowie otrzymali abiturię.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) matura

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org abiturientka f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, abiturient

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina z Wikisłownika, pl.wiktionary.org abitus

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) matriculation
• duński: (1.1) studentereksamensbevis n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• islandzki: (1.1) stúdentspróf n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• łaciński: (1.1) abitus
• niemiecki: (1.1) Abitur n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

źródła: