ślina
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ślina (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) płynna wydzielina wytwarzana w ustach; zob. też ślina w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ślina śliny dopełniacz śliny ślin celownik ślinie ślinom biernik ślinę śliny narzędnik śliną ślinami miejscownik ślinie ślinach wołacz ślino śliny
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) plwocina
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ślinienie n, ślinotok m, śliniak m, śliniaczek m, ślinianka f, ślinik m, ślinkowate lm
- czas. ślinić (się) ndk., obślinić (się) dk., uślinić (się) dk., poślinić dk., zaślinić dk.
- przym. ślinowy, śliniankowy, obśliniony, ośliniony, zaśliniony, pośliniony, ślinopędny
- związki frazeologiczne:
- mówić, co ślina na język przyniesie • lecieć w ślinę
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) saliva, spit
- arabski: (1.1) رضاب ,بصاق ,لعاب
- czeski: (1.1) slina f
- duński: (1.1) mundvand n, spyt n
- francuski: (1.1) salive f
- hiszpański: (1.1) saliva f, baba f
- interlingua: (1.1) saliva
- krymskotatarski: (1.1) silekiy, tükürşik
- łaciński: (1.1) salīva f
- niemiecki: (1.1) Speichel m, Spucke f
- norweski (bokmål): (1.1) spytt n
- nowogrecki: (1.1) σάλιο n
- slovio: (1.1) slin (слин)
- suahili: (1.1) mate
- szwedzki: (1.1) saliv w, spott w/n
- źródła:
