ćwierć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ćwierć (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑], AS: [ćfʹi ̯erʹć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• post. utr. dźw.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jedna czwarta, 25 %
- (1.2) reg. pozn.[1] konew
- (1.3) naczynie służące dawniej do mierzenia objętości ciał sypkich (zboża)
- składnia:
- (1.1) ćwierć + D.
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zdrobn. ćwiartka
- czas. ćwiartować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: konew
- angielski: (1.1) quarter, fourth
- arabski: (1.1) ربع
- duński: (1.1) kvart w, fjerdedel w
- esperanto: (1.1) kvarono
- estoński: (1.1) veerand
- farerski: fjórðingur
- fiński: (1.1) : neljännestunti
- francuski: (1.1) quart m
- hiszpański: (1.1) cuarto
- holenderski: (1.1) kwart, vierde, vierendeel
- ido: (1.1) quaresma
- ilokano: (1.1) kakappat
- niemiecki: (1.1) Viertel n
- norweski: (1.1) : fjerdedel
- nowogrecki: (1.1) τέταρτο
- portugalski: (1.1) quarto
- slovio: (1.1) cxetvert/четверт
- ukraiński: (1.1) чверть
- węgierski: (1.1) negyed
- włoski: (1.1) quarto
- źródła:
- ↑ hasło ćwierć w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.