uzbrojony

uzbrojony (język polski)

uzbrojeni (1.1) żołnierze

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik odczasownikowy

(1.1) posiadający broń przy sobie

(1.2) mający wyposażenie służące bytowaniu, przetrwaniu lub rozwojowi

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	uzbrojony		uzbrojona	uzbrojone	uzbrojeni	uzbrojone
dopełniacz	uzbrojonego		uzbrojonej	uzbrojonego	uzbrojonych
celownik	uzbrojonemu		uzbrojonej	uzbrojonemu	uzbrojonym
biernik	uzbrojonego	uzbrojony	uzbrojoną	uzbrojone	uzbrojonych	uzbrojone
narzędnik	uzbrojonym		uzbrojoną	uzbrojonym	uzbrojonymi
miejscownik	uzbrojonym		uzbrojonej	uzbrojonym	uzbrojonych
wołacz	uzbrojony		uzbrojona	uzbrojone	uzbrojeni	uzbrojone

przykłady:

(1.1) Pawęże były to długie tarcze opierane o ziemię, a uzbrojony był niemi pierwszy szereg piechoty, zasłaniający strzelców z kuszami.

składnia:

kolokacje:

(1.1) lekko / mocno uzbrojony

(1.2) aloes uzbrojony / tasiemiec uzbrojony

synonimy:

(1.1) zbrojny

(1.2) wyposażony

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. uzbrojenie n

czas. uzbrajać ndk., uzbroić

związki frazeologiczne:

uzbrojony po zęby

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) armed, gun-toting, militarized, strapped, tooled up; (1.2) developed
• baskijski: (1.1) armatu
• czeski: (1.1) ozbrojený
• esperanto: (1.1) armita
• francuski: (1.1) armé
• hiszpański: (1.1) armado
• niemiecki: (1.1) bewaffnet; (1.2) angeschlossen, erschlossen
• rosyjski: (1.1) вооруженный
• słowacki: (1.1) ozbrojený
• węgierski: (1.1) fegyveres

źródła: