znienacka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

znienacka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zʲɲɛ̃ˈnaʦ̑ka], AS[zʹńẽnacka], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. ?/i
znaczenia:

przysłówek sposobu

(1.1) nagle i niespodziewanie
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Szedłem chodnikiem, gdy zza rogu znienacka wyjechał chłopiec na rowerze i prawie mnie potrącił.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nagle, raptem, raptownie, nieoczekiwanie, wtem, wnet, ni stąd ni zowąd, gwałtownie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nadzieja[1]
czas. nadziać się[1]
związki frazeologiczne:
etymologia:
pierwotnie pol. *znienadzka, prawdop. prasł. *jьznenaďьka od prasł. *ne + *naděja, por. pol. z + nie + nadzieja[2]
por. białor. знянацку (znjanacku), ukr. зненацька (znenaćka), czes. znenadaja, słc. znenazdajky, chorw. iznenada, słń. iznenada[2]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: nagle
źródła:
  1. 1,0 1,1 Marian Chmielowiec, Etymologia przysłówka „znienacka” (list czytelnika), „Język Polski” nr 3, maj-czerwiec 1921, s. 23, 24.
  2. 2,0 2,1 Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2006, ISBN 83-08-03648-1.