wiklina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wiklina (język polski)[edytuj]

wiklina (1.1)
rzeźby z wikliny (1.2) w Puszczykowie
wiklina (1.3)
wiklina (1.4)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[vʲikˈlʲĩna], AS[vʹiklʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. Salix purpurea, wierzba z młodymi czerwonymi pędami, rosnąca nad rzekami
(1.2) młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane w wikliniarstwie; zob. też wiklina w Wikipedii
(1.3) przedmioty z wikliny (1.2)
(1.4) wierzbowe zarośla
odmiana:
(1.4) blm
przykłady:
(1.4) Jednak łagodne i wdzięczne zakręty łąki zwężały się coraz, ustąpiły miejsca wąskiej rozpadlinie, a ścieżki w głąb parowu prowadzące zaczęły piąć się po stokach gór; to nagie, skaliste, ostrymi rozpęknięciami poprzerywane i kolczystą wikliną zjeżone, to zielone i tajemniczo pod sklepieniami liściastej zarośli przepadające.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wikliniarstwo, wikliniarz
przym. wiklinowy, wikliniarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. E. Orzeszkowa: Nad Niemnem