kibic

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: kibićkībic

kibic (język polski)[edytuj]

kibice (1.1)
wymowa:
IPA[ˈcibʲiʦ̑], AS[ḱibʹic], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi; zob. też kibic w Wikipedii
(1.2) przen. ktoś bierny, kto tylko przygląda się jakiejś sytuacji
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Janek jest kibicem Interu Mediolan.
składnia:
(1.1) kibicem + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sympatyk klubu, fan
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kibicowanie n
forma żeńska kibicka ż
zgrub. kibol m
czas. kibicować
przym. kibicowski, kibolski
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Kiebitzdosł.czajka
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: