tubylec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tubylec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[tuˈbɨlɛʦ̑], AS[tubylec] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba pochodząca z lokalnej populacji, rdzennej ludności jakiegoś kraju
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Tubylcy na wyspie żyją jak przed wiekami, zajmując się rybołówstwem i zbieractwem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) egzotyczni tubylcy • język / gwara / narzecze tubylców • obyczaje tubylców • uprzejmi / wrodzy tubylcy • badacz tubylców • wioska / osada tubylców • plemię / wódz / szaman tubylców
synonimy:
(1.1) autochton, aborygen, krajowiec, miejscowy, tutejszy, tuziemiec, rdzenny mieszkaniec
antonimy:
(1.1) przybysz, imigrant, osiedleniec, zagranicznik
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) mieszkaniec
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska tubylczyni[1] ż
przym. tubylczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. tu + być
uwagi:
(1.1) słowo używane głównie wobec egzotycznych ludów pierwotnych w czasach kolonialnych; w innym użyciu jako słowo żartobliwe lub lekceważące
tłumaczenia:
źródła: