rdzenny

rdzenny (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) nieobjęty zewnętrznym wpływem

(1.2) dotyczący rdzenia

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	rdzenny		rdzenna	rdzenne	rdzenni	rdzenne
dopełniacz	rdzennego		rdzennej	rdzennego	rdzennych
celownik	rdzennemu		rdzennej	rdzennemu	rdzennym
biernik	rdzennego	rdzenny	rdzenną	rdzenne	rdzennych	rdzenne
narzędnik	rdzennym		rdzenną	rdzennym	rdzennymi
miejscownik	rdzennym		rdzennej	rdzennym	rdzennych
wołacz	rdzenny		rdzenna	rdzenne	rdzenni	rdzenne

przykłady:

(1.1) Od pierwszych dni mojego pobytu w Jakucji moją uwagę zwrócił bardzo specyficzny i niezwykle serdeczny stosunek jej rdzennych mieszkańców do Polski i Polaków. Wpływ na postrzeganie Polaków przez Jakutów i Ewenków miały niewątpliwie kilkusetletnie kontakty z polskimi zesłańcami.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) autochtoniczny, rodowity, tubylczy

antonimy:

(1.1) napływowy

hiperonimy:

(1.1) lokalny, miejscowy

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rdzeń m, rdzenność ż

przysł. rdzennie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) indigenous, autochthonic, autochthonous, ethnic, aboriginal; (1.2) radical
• białoruski: (1.1) карэнны
• rosyjski: (1.1) коренной
• ukraiński: (1.1) корінний

źródła: