nativo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nativo (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[na'tiβo]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) krajowy, tubylczy
(1.2) rodzimy, rdzenny

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) krajowiec, tubylec, autochton
odmiana:
(1.1-2) lp nativo m, nativa ż, lm nativos m, nativas ż
(2.1) lp nativo; lm nativos
przykłady:
(1.1) Viajo a Francia y a España para conocer el folclore nativo y recuperarme.Podróżuję do Francji i Hiszpanii, aby poznać (tamtejszy) rdzenny folklor i odpocząć.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
natural, oriundo, originario, aborigen, indígena, natal, nacido
antonimy:
extranjero, forastero, exótico
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

nativo (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) tubylec, rdzenny mieszkaniec
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

nativo (język włoski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) rodzinny (np. dom)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Natale m, nascita ż, natalità ż, natalizio m, natività ż, nato m
przym. natalizio, nato
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: