krajowiec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

krajowiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba od zawsze mieszkający w danym kraju
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Gdy Anglicy i Francuzi wyjechali, zostali już sami krajowcy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kraj mrz, krajan mos, krajowość ż, krajówka ż
przym. krajowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. kraj + -owiec
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: