topola

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

topola (język polski)[edytuj]

topole (1.1)
topola (1.2)
wymowa:
IPA[tɔˈpɔla], AS[topola]
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dendr. Populus L.[1], wysokie drzewo należące do rodziny wierzbowatych, mające sercowate liście i wiatropylne kwiaty; zob. też topola w Wikipedii
(1.2) techn. topolowe drewno
odmiana:
(1.1)
(1.2) blm[3],
przykłady:
(1.1) Ze względu na dużą łamliwość, obecnie nie sadzi się już tak często topól wzdłuż ulic miejskich.
(1.1) Starsze chłopaki, wśród nich i groźny Adam Hańko, startowali spod samej cerkwi; mknęli leżąc na sankach, z głowami w dół, prosto na wywijający się w lewo szpaler rosłych topóljeśli brakowało im umiejętności lub szczęścia, rozbijali się na nieustępliwych, obojętnych pniach[4].
(1.2) Nasza firma ma w asortymencie wysokiej jakości meble ogrodowe z topoli.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wysoka / strzelista / smukła topola • szpaler topól • prosty / smukły / wysoki jak topola
(1.2) meble z topoli • tarcica z drewna topoli
synonimy:
(1.1) gw. (Poznań) topól[5]
(1.2) topolina
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) drzewo
(1.2) drewno
hiponimy:
(1.1) topola biała, topola czarna, topola drżąca, topola osika, topola szara, topola włoska
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. topolówka ż, topolina ż, topolnik mrz
zdrobn. topolka ż, topólka ż
przym. topolowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
wyraz ogsłow., ale poszczególne języki wskazują różne postaci pierwotne: prasł. *topolь, prasł. *topolъ, prasł. *topola, prasł. *topoľa; być może zapożyczenie z prarom. *papulus < łac. populus[6][7]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Populus w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło topola w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Grzegorz Kasdepke Kiedy byłem mały, [w:] Anna Onichimowska, Kiedy byłam mała / Grzegorz Kasdepke, Kiedy byłem mały, Łódż: Wydawnictwo Literatura, 2009, s. 48.
  5. Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 252.
  6. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2006, ISBN 83-08-03648-1.
  7. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło topola w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.