targ

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

targ (język polski)[edytuj]

targ (1.2)
targ (1.3)
wymowa:
IPA[tark], AS[tark], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kupno i sprzedaż towarów mająca miejsce w wydzielonym miejscu w określone dni tygodnia
(1.2) miejsce, gdzie dokonuje się transakcji kupna i sprzedaży
(1.3) spór między sprzedającym, któremu zależy na jak największym zysku, a kupującym, który chce uzyskać jak najniższą cenę
(1.4) przen. spór, w którym obie strony przekonują się nawzajem do czegoś
(1.5) zob. targihand. wystawa różnych produktów
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.2) Poszedłem na targ po kartofle.
składnia:
kolokacje:
(1.2) kupić na targu • odbywa się targ • pojechać na targ • targ niewolników • targ rybny • targ staroci
synonimy:
(1.1) jarmark
(1.2) rynek, bazar, targowisko, bazar
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. targowe n, targowisko m, targi nmos, targowanie n, wytargowanie n, utargowanie n, targowica ż, Targowica ż, targowiczanin m
czas. targować ndk., wytargować dk., utargować dk.
przym. targowy, targowiskowy, targowicki
związki frazeologiczne:
dobić targukrakowskim targiempchli targtarg w targu
etymologia:
uwagi:
(1.3-4) najczęściej w lm; por. spór
(1.5) por. stoisko • ekspozycja • wystawa
tłumaczenia:
źródła: