tępić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tępić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtɛ̃mpʲiʨ̑], AS[tmpʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę 
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) czynić tępym
(1.2) masowo zabijać (stworzenia żywe); zgładzać, wytrzebiać
(1.3) zwalczać, dążyć do wyeliminowania kogoś lub czegoś; prześladować

czasownik zwrotny tępić się

(2.1) stawać się tępym, ulegać stępieniu
odmiana:
(1.1-3) koniugacja VIa
przykłady:
(1.2) Ten środek wytępi wszystkie stonki na kartoflisku.
(2.1) Rycerz zauważył, że podczas bitwy jego miecz bardzo się stępił.
składnia:
(1.1-2) tępić +B., nie tępić +D.
kolokacje:
(1.1) tępić ostrze/nóż/…
(1.2) tępić szkodniki/chwasty/ludzi/…
synonimy:
(1.1) ścierać
(1.2) eksterminować, niszczyć, zgładzać
antonimy:
(1.1) ostrzyć
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) przym. tępy; rzecz. stępienie; czas. stępić
(1.1-2) rzecz. tępienie, tępota
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: