ostrzyć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: ostrzyc

ostrzyć (język polski)[edytuj]

kuchmistrz ostrzy (1.1) nóż
wymowa:
IPA[ˈɔsṭʃɨʨ̑], AS[osṭšyć], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) czynić ostrym (krawędź czegoś)
(1.2) czynić ostrym (wierzchołek czegoś)
odmiana:
(1.1) koniugacja VIb
przykłady:
(1.1) Przed egzekucją kat dobrze ostrzy topór.
składnia:
(1.1) ostrzyć + B. • nie ostrzyć + D.
kolokacje:
(1.1) ostrzyć nóż / miecz
(1.2) ostrzyć kredkę / pióro / ołówek
synonimy:
(1.2) temperować, strugać
antonimy:
(1.1) tępić
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ostrość ż, ostrze n, ostrzenie n, ostrzałka ż, ostrzyciel m, ostrzytko n
czas. wyostrzać / wyostrzyć, zaostrzać / zaostrzyć
przym. ostry, ostrzowy
przysł. ostro
związki frazeologiczne:
ostrzyć sobie zęby
etymologia:
(1.1) od ostry
uwagi:
nie mylić z ostrzegać / ostrzec i strzyc / ostrzyc
tłumaczenia:
źródła: