srom

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

srom (język polski)[edytuj]

srom (1.1)
wymowa:
IPA[srɔ̃m], AS[srõm], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. zewnętrzne żeńskie narządy płciowe; zob. też srom w Wikipedii
(1.2) st.pol. wstyd, zniewaga
odmiana:
przykłady:
(1.2) Joachim z wielkim sromem i smętkiem odszedwszy, mowił sam k' sobie: „Coż mam teraz działać?”Joachim z wielkim wstydem i smutkiem odszedłszy, mówił sam do siebie: „Co mam teraz robić?”
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) st.pol. kiep
(1.2) st.pol. sromota
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sromota f
przym. sromotny, sromowy
czas. sromać się, zasromać się, zasromać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała
tłumaczenia:
źródła:
Hieronim Wietor, „Żywot świętej Anny…”, Kraków, ok. 1532

srom (język kaszubski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wstyd
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) òsława, sromòta, wstid
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. sromac sã
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: