rozmawiać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rozmawiać (język polski)[edytuj]

kobiety rozmawiają (1.1)
wymowa:
IPA[rɔzˈmavʲjäʨ̑], AS[rozmavʹi ̯äć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Bardzo często rozmawiam ze swoim przyjacielem przez telefon.
składnia:
(1.1) rozmawiać z + N., rozmawiać o + Ms.
kolokacje:
(1.1) rozmawiać w cztery oczy / przez telefon
synonimy:
(1.1) mówić, paktować, konwersować, dyskutować, prowadzić dialog / konwersacje / rozmowę, relacjonować, reg. śl. gwarzić, reg. śl. gwarzyć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rozmowność ż, mównica ż, rozmowa ż, rozmówca m, rozmówczyni ż, rozmawianie n, rozmówka ż, rozmówki ż lm, rozmównica ż
czas. rozmówić się, porozmawiać
przym. rozmowny, rozmówczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: