sprzeczny
Wygląd
Przejrzana
sprzeczny (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
przymiotnik jakościowy
- (1.1) niezgodny z czymś, przeciwstawny czemuś, różny, odmienny
- (1.2) mat. o układach równań: niemający rozwiązań; zob. też układ równań w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik sprzeczny sprzeczna sprzeczne sprzeczni sprzeczne dopełniacz sprzecznego sprzecznej sprzecznego sprzecznych celownik sprzecznemu sprzecznej sprzecznemu sprzecznym biernik sprzecznego sprzeczny sprzeczną sprzeczne sprzecznych sprzeczne narzędnik sprzecznym sprzeczną sprzecznym sprzecznymi miejscownik sprzecznym sprzecznej sprzecznym sprzecznych wołacz sprzeczny sprzeczna sprzeczne sprzeczni sprzeczne nie stopniuje się
- przykłady:
- (1.1) Wprowadzenie przez Polskę tak zwanych „stref wolnych od LGBT” jest sprzeczne z wartościami UE – tak uważa szereg partii w europejskim parlamencie.
- (1.1) Postkomunizm w tym rozumieniu jest hybrydą, w której są równi i równiejsi, skomplikowane, często sprzeczne, szybko zmieniające się przepisy służą poszczególnym grupom interesów, a klientelizm, nepotyzm, konformizm i korupcja są na porządku dziennym[1].
- kolokacje:
- (1.2) sprzeczny układ równań
- synonimy:
- (1.1) antagonistyczny, antynomiczny, antytetyczny, kontradyktoryczny, kontradyktoryjny, niekompatybilny, nieprzystawalny, niezgodny, odwrotny, opozycyjny, przeciwny, przeciwstawny, rozbieżny[3]
- antonimy:
- (1.1) zgodny
- hiperonimy:
- (1.1) różny
- hiponimy:
- (1.1) antonimiczny, mieszany, niejednomyślny, oksymoroniczny, paradoksalny, schizofreniczny, skrajny, sporny[3]
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sprzeczność ż, sprzeczka ż
- przysł. bezsprzecznie, sprzecznie
- czas. sprzeczać się
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.2) zobacz też: oznaczony • nieoznaczony • sprzeczny
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) conflicting, contradictory, inconsistent
- bułgarski: (1.1) противоречив
- duński: (1.1) modstridende
- niemiecki: (1.1) widersprüchlich
- źródła:
- ↑ Piotr Dardziński, Michał Dulak, Magdalena Jelonek, Marcin Kędzierski, Seweryn Krupnik, Wojciech Przybylski, Arkady Rzegocki, Jan Filip Staniłko, Przedsiębiorczość, głupcze! Jak wejść na drogę do bogactwa?, Fundacja Lepsza Polska, Kraków 2014, s. 6
- ↑ Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
- 1 2
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.