sprzeczność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

sprzeczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) antynomia, antynomiczność, antytetyczność, inkongruencja, kontradyktoryczność, kontradyktoryjność, niekompatybilność, niezgodność, przeciwstawność[1]
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) różnica
hiponimy:
(1.1) konflikt, kolizja
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. sprzeczny
przysł. sprzecznie
czas. sprzeczać się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.