koc

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Koçkoçkočköc

koc (język polski)[edytuj]

koc (1.1)
wymowa:
IPA[kɔʦ̑], AS[koc] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem
(1.2) ryb. sieć wykonana z mat trzcinowych do łowienia ryb pod lodem
(1.3) hist. w prawie polskim: rodzaj zakładu wnoszonego na rzecz sędziego; zob. też kocz (zakład) w Wikipedii
(1.4) hist. błam futrzany
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Pielęgniarka otuliła chorego kocem.
(1.1) Nigdzie nie widzę koców, które zabraliśmy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) gruby / wełniany / koc • przykrywać / okrywać kogoś / coś kocem • być / leżeć pod kocem
(1.2) łowić kocem • obstawiać koc
synonimy:
(1.3) kocz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kocówa f
zdrobn. kocyk m
przym. kocowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) niem. Kotze
uwagi:
Forma „kocy” jest powszechnie uznawana za niepoprawną[1][2][3], podają ją tylko internetowe Wielki słownik języka polskiego jako kwestionowaną[4] i Słownik gramatyczny języka polskiego jako niezalecaną i potoczną[5].
zob. też koc w Wikipedii
(1.1) por. pled • derka • kołdra
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło koc w: Słownik poprawnej polszczyzny, red. Witold Doroszewski, s. 255, Warszawa, Polskie Wydawnictwo Naukowe, 1980, ISBN 83-01-03811-X.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Jaką formę przybiera rzeczownik „koc” w dopełniaczu liczby mnogiej: „koców” czy „kocy”? w: Poradnia językowa Uniwersytetu Gdańskiego.
  3. Hasło koc w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny, red. Andrzej Markowski, s. 405, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, ISBN 978-83-01-14198-1.
  4. Hasło koc w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  5. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło koc w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.

koc (język wilamowski)[edytuj]

koc (1.1)
zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. kot
odmiana:
(1.1) lp koc; lm koca
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kić, kōter
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Ssaki
źródła: