rzeźnia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

rzeźnia (język polski)[edytuj]

rzeźnia (1.1)
rzeźnia (1.3)
wymowa:
IPA[ˈʒɛʑɲa], ASeźńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.-ni…, wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso; zob. też rzeźnia w Wikipedii
(1.2) pot. przen. akt masowego, okrutnego zabijania[1]
(1.3) daw. jatki, w których sprzedaje się mięso[2]
(1.4) daw. rynna, którą spuszcza się drewno z gór na nizinę[2]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ubojnia; daw. szlachtuz, kutlof, rzezalnia, rzeźnica
(1.2) rzeź, pogrom, masakra
(1.3) sklep mięsny; daw. jatki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rzeź f, rzeźnik m, rzeźniczka f, rzeźniczyna f, rzeźnictwo n, rzezanie n, obrzezanie n, rzezalnia f, rzeźnica f, rzeźniczanka f, rzeźność f, obrzezaniec mos, obrzezek mrz, obrzezywanie n, porzezanie n, rzez mrz, rzezactwo n, rzezacz mos, rzezak mos/mrz
czas. porzezać, obrzezywać, rzezać ndk., obrzezać dk.
przym. rzeźny, rzeźniczy, rzeźnicki, rzeźniany
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. rzezać[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło rzeźnia w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 2,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 5, s. 819, Warszawa 1900–1927.
  3. Scheer, T, Variation is in the lexicon: yer-based and epenthetic vowel-zero alternations in Polish. Sound, Structure and Sense. Studies in Memory of Edmund Gussmann, Lublin 2012, Wydawnictwo KUL.