rzezać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rzezać (język polski)[edytuj]

kobieta rzeza / rzeże (1.1) kłodę
mężczyzna rzeza / rzeże (1.2) w desce
mężczyzna kogoś rzeza / rzeże (1.3)
wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: rze•zać[1]
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) przest. (współcz. gw. (Śląsk Cieszyński)[2]) ciąć na części, rżnąć
(1.2) przest. rzeźbić, cięciem wydobywać kształt
(1.3) daw. bić, zabijać
(1.4) daw. dokonywać obrzezania

czasownik zwrotny niedokonany rzezać się (dk. brak)

(2.1) daw. zabijać się, mordować się nawzajem
odmiana:
(1.1-4) lub
(2.1) lub
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) współcz. ciąć, krajać, kroić, odcinać, piłować, przerzynać
(1.2) współcz. ryć, rżnąć, strugać, wycinać, żłobić
(1.3) współcz. eksterminować, mordować, ukatrupiać, utrupiać, uśmiercać, wybijać, zabijać; fraz. kłaść kogoś trupem, odbierać komuś życie, pozbawić kogoś życia; eufem. wyprawiać / wysyłać kogoś na tamten świat
(1.4) współcz. obrzezywać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rzez mrz, rzeź ż, rzeźnia ż, rzeźnik mos, rzezaniec mos, rzezak mrz/mos, rzezacz mos, rzezactwo n, rzezanie n, obrzezek mrz, obrzezaniec mos, obrzezanie n, obrzezywanie n, porzezanie n, wyrzezanie n, zarzezanie n
czas. obrzezać dk., obrzezywać ndk., porzezać dk., wyrzezać dk., zarzezać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło rzezać w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, s. 1164, Warszawa, Horyzont, 2001, ISBN 83-7311-161-1.
  2. Słowniczek trudniejszych wyrazów gwarowych, w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, str. 375-380.