rynna

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rynna (język polski)[edytuj]

rynna (1.1)
wymowa:
?/i, IPA[ˈrɨ̃nːa], AS[r•na], zjawiska fonetyczne: nazal.gemin.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bud. rura, do której spływają wody zgromadzone na dachu podczas deszczu: zob. też rynna w Wikipedii
(1.2) geol. długie i wąskie wgłębienie powstające na skutek ruchu lodowca, lądolodu bądź spływającej wody; zob. też rynna (geomorfologia) w Wikipedii
(1.3) nadmuchiwana zjeżdżalnia, służąca do ewakuacji ludzi z samolotu
odmiana:
przykłady:
(1.1) Po deszczu, pozostałe na dachu wody opadowe spłynęły po rynnie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rynienka ż, rynniarz m
przym. rynnowy
związki frazeologiczne:
wpaść z deszczu pod rynnę
etymologia:
niem. Rinne[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „rynna” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.