wędlina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wędlina (język polski)[edytuj]

wędlina (1.1) w sklepie
wymowa:
IPA[vɛ̃nˈdlʲĩna], AS[vẽndlʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. wyrób spożywczy z jednego kawałka mięsa (szynka, polędwica, baleron) lub z mięsa rozdrobnionego (kiełbasa, salceson), odpowiednio przyprawiony, zwykle wędzony, peklowany, rzadziej gotowany; zob. też wędliny w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wolisz kanapki z żółtym serem czy z wędliną?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wędliniarnia ż, wędliniarz m
zdrobn. wędlinka ż
przym. wędliniarski, wędzony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła: