przeciwstawiać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
(Przekierowano z przeciwstawiać się)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przeciwstawiać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpʃɛʨ̑ifˈstavʲjäʨ̑], AS[pšećifstavʹi ̯äć], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.podw. art.akc. pob.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. przeciwstawić)

(1.1) stawiać coś przeciwko czemuś innemu

czasownik zwrotny niedokonany przeciwstawiać się (dk. przeciwstawić się)

(2.1) być przeciwko czemuś
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) W ten sposób przeciwstawiasz silnych przeciwko słabym.
(2.1) Adam przeciwstawia się przemocy w swoim otoczeniu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) tworzyć przeciwieństwa
(2.1) protestować, buntować się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. postawić, przeciwstawić dk.
rzecz. przeciwstawianie n, przeciwstawienie n, przeciwstawność ż
przym. przeciwstawny
przysł. przeciwstawnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: