przeć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przeć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɛʨ̑], AS[pšeć], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) posuwać się z wysiłkiem, gwałtownie naprzód lub w górę
(1.2) przen. usilnie do czegoś dążyć, forsować coś
(1.3) med. napinać mięśnie, wywołując ucisk na odpowiednie narządy jamy brzusznej, najczęściej podczas porodu
(1.4) st.pol. zapierać się, nie przyznawać się do czegoś
odmiana:
(1) koniugacja XI
przykłady:
(1.1) Statek parł niestrudzenie naprzód, prując dziobem fale.
składnia:
(1.1) przeć na + B.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. naprzeć, poprzeć, wyprzeć, zaprzeć, przyprzeć, wesprzeć, uprzeć się, podeprzeć, odeprzeć, opierać
rzecz. zapora ż, parcie
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. прти
uwagi:
rzadko używany
tłumaczenia:
źródła: