oheň

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

oheň (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) ogień
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
hrát si s ohněm
etymologia:
od prasł. *ognь, od praindoeur. *ngnis
zob. ogień
uwagi:
źródła:

oheň (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ogień
(1.2) pożar
(1.3) ogromny ból, palenie
(1.4) podkreślenie siły jakiegoś zjawiska
(1.5) niebezpieczna, ciężka sytuacja
odmiana:
wg typu III (męskonieżywotny) wz. 2; dop lp ohňa; blm
przykłady:
(1.1) Oheň dal človekovi svetlo a teplo.Ogień dał człowiekowi światło i ciepło.
składnia:
kolokacje:
(1.2) hasiť oheňgasić pożar
(1.3) cítiť v hrdle oheňczuć w gardle ogień
(1.4) oheň nenávistiogień nienawiści
(1.5) oheň vojnyogień wojny
synonimy:
(1.2) požiar
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. ohňový
rzecz. ohník, ohnisko
związki frazeologiczne:
(1.1) liať olej na oheňhrať sa s ohňom
(1.2) ohňom a mečom
etymologia:
od prasł. *ognь, od praindoeur. *ngnis
zob. ogień
uwagi:
źródła: