Przejdź do zawartości

oheň

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) ogień
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
hrát si s ohněm
etymologia:
odziedziczone ze st.słc. oheň, z prasł. *ògňь, z prabałtosł. *úngnis, z praindoeur. *h₁n̥gʷnís
uwagi:
źródła:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ogień
(1.2) pożar
(1.3) ogromny ból, palenie
(1.4) podkreślenie siły jakiegoś zjawiska
(1.5) niebezpieczna, ciężka sytuacja
odmiana:
wg typu III (męskonieżywotny) wz. 2; dop lp ohňa; blm
przykłady:
(1.1) Oheň dal človekovi svetlo a teplo.Ogień dał człowiekowi światło i ciepło.
składnia:
kolokacje:
(1.2) hasiť oheňgasić pożar
(1.3) cítiť v hrdle oheňczuć w gardle ogień
(1.4) oheň nenávistiogień nienawiści
(1.5) oheň vojnyogień wojny
synonimy:
(1.2) požiar
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. ohňový
rzecz. ohník, ohnisko
związki frazeologiczne:
(1.1) liať olej na oheňhrať sa s ohňom
(1.2) ohňom a mečom
etymologia:
odziedziczone ze st.słc. oheň, z prasł. *ògňь, z prabałtosł. *úngnis, z praindoeur. *h₁n̥gʷnís
uwagi:
źródła:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ogień (płomienie i żar)[1]
(1.2) pożar (rozprzestrzenianie się ognia)[1]
(1.3) żar[1]
(1.4) praw. podpalenie[1]
(1.5) rel. ogień piekielny[1]
(1.6) rel. ogień jako znak obecności Boga, zwłaszcza jako pomocniczy i oświetlający[1]
(1.7) med. gorączka (stan zdrowia)[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) požár
(1.4) žhářstvie, žhářstvo
(1.5) plamen
(1.6) plamen
(1.7) horkost
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. ohňáč m
czas. ohnojiti dk., ohnojovati ndk.
przym. ohňový, ohněvý, ohňovatý, ohňený, ohňatý, ohňáčový
związki frazeologiczne:
oheň božíoheň hromovýoheň nebeskýoheň perskýoheň persidskýoheň břěskevnýoheň pekelnýoheň svatého Antonieoheň svatnýoheň svatýoheň živý
etymologia:
źródłosłów dla czes. oheň
odziedziczone z prasł. *ògňь, z prabałtosł. *úngnis, z praindoeur. *h₁n̥gʷnís
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „oheň” w: Vokabulář webový: webové hnízdo pramenů k poznání historické češtiny, Ústav pro jazyk český AV ČR, v. v. i., oddělení vývoje jazyka., Praga 2006–2020.
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ogień (płomienie i żar)[1]
(1.2) pożar (rozprzestrzenianie się ognia)[1]
(1.3) ogień (podkreślenie siły, intensywności emocji)[1]
(1.4) rel. piekło[1]
(1.5) rel. ogień jako znak obecności Boga[1]
(1.6) med. róża (choroba skóry)[1]
odmiana:
przykłady:
(1.3) oheň chlipnosti wnitrnosti geho zežiral [ oheň chlipnosti vnitrnosti jeho zežiral ][2]ogień żądzy duszy go pochłonął
składnia:
(1.3) oheň + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.2) požiar
(1.4) peklo, plameň
(1.6) ruža
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zdrobn. ohník, ohníček, ohenček
związki frazeologiczne:
dávať oheňživý oheňoheň panujemať oheň v sebeohňom a mečompekelný oheňvečný oheňoheň večný
etymologia:
źródłosłów dla słc. oheň
odziedziczone z prasł. *ògňь, z prabałtosł. *úngnis, z praindoeur. *h₁n̥gʷnís
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „oheň” w: Historický slovník slovenského jazyka, Milan Majtán i in. (red.), Bratysława 1991–2008.
  2. Štefan Dubniczay, Eductus Coluber Tortuosus, 1723, s. 397.