ogórek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ogórek (język polski)[edytuj]

ogórek (1.1)
ogórki (1.2)
czerwony ogórek (2.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ɔˈɡurɛk], AS[ogurek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. Cucumis L.[1], rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych; zob. też ogórek w Wikipedii
(1.2) kulin. owoc ogórka siewnego, Cucumis sativus L.

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) pot. stary autobus marki San o obłym kształcie
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Siew ogórków można wykonać bezpośrednio do gruntu w połowie maja.
(1.2) Ogórki znajdują zastosowanie w dietach odchudzających, ponieważ pomagają w usuwaniu nadmiaru wody z organizmu.
(2.1) W moich czasach szkolnych dojeżdżałem ogórkiem do podstawówki pięć kilometrów.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ogórek siewnyogórek melonsiać / rozsadzać / sadzić / pielić / podpierać / pryskać / nawozić / pielęgnować / uprawiać ogórki • ogórek gruntowy / szklarniowy
(1.2) zrywać / zbierać ogórki • ogórek kiszony / marynowany / konserwowy / gruntowy / szklarniowy / małosolnykisić ogórki • myć / kroić / obierać / plasterkować / zetrzeć ogórki • potrawa / danie / sałatka / zupa z ogórków
(2.1) jechać ogórkiem • prowadzić ogórka
synonimy:
(1.2) korniszon
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ogórkowa f, ogórecznik m
zgrub. ogór m, ogóras m
zdrobn. ogóreczek m
przym. ogórkowy
przysł. ogórkowo
związki frazeologiczne:
zielony jak ogórekJurek-ogórek, kiełbasa i sznurekJurek-ogórek, kiszka i sznurekmieć nos, jak łosicki ogórek[2]okrągły, jak łosicki ogórek[2]
etymologia:
(1.1-2) śr.gr. ἄγουρος < gr. ἄωροςniedojrzały, gdyż spożywa się go w takim stanie
uwagi:
(1.1) Z punktu widzenia botaniki ogórkiem jest również melon.
(1.2) Z etymologicznego punktu widzenia należałoby pisać słowo ogórek przez u, obowiązuje jednak pisownia przez ó[3].
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob. też Cucumis sativus w katalogu gatunków
  2. 2,0 2,1 Samuel Adalberg Księga przysłów, przypowieści i wrażeń przysłowiowych polskich, drukarnia E. Skiwskiego, 1894
  3. Maciej Malinowski, Jak ogurek stał się… ogórkiem!, „Obcy język polski” (3)