mundur

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

mundur (język polski)[edytuj]

mundur (1.1)
wymowa:
IPA[ˈmũndur], AS[mũndur], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) charakterystyczny, regulowany przepisami ubiór członków jakiejś organizacji, grupy lub formacji zwykle militarnej; zob. też mundur w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Serce struchlałego dziecka łomoce pod mundurem ułana i niewymowna trwoga żelaznymi obcęgi ściska piersi, gdy wchodzą tłumem szumnym w progi kościoła.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) mundur wojskowy / policyjny / harcerski • mundur galowy / polowynosić / założyć / zakładać / zdejmować / zdjąć mundur
synonimy:
(1.1) uniform
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. umundurowanie n, mundurowy m, mundurówka f, mundurowanie n
zdrobn. mundurek n
czas. umundurować ndk., umundurować dk.
przym. mundurowy, mundurówkowy
związki frazeologiczne:
splamić mundurobraza munduruprzywdziać mundurwłożyć mundurzdjąć mundurzrzucić mundur
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
tłumaczenia:
źródła:
  1. S. Żeromski Popioły/Tom III