umundurowanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

umundurowanie (język polski)[edytuj]

polski major w umundurowaniu (1.2) wyjściowym
wymowa:
IPA[ˌũmũndurɔˈvãɲɛ], AS[ũmũndurovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) prawnie wyznaczony strój członków danej organizacji[1]; zob. też umundurowanie w Wikipedii
(1.2) mundury noszone przez członków danej organizacji[1]
odmiana:
(1.1-2) blm,
przykłady:
(1.1) Mój szef wprowadził obowiązkowe umundurowanie; teraz w biurze czuję się niczym w wojsku.
(1.2) Obecnie polskie siły zbrojne stosują dwa wzory umundurowania polowego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. umundurować dk.
rzecz. mundur mrz, mundurowy mos, mundurowanie n
przym. mundurowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
rzecz. odczas. od: umundurować
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło umundurowanie w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.