kosić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kosić (język polski)[edytuj]

traktor kosi (1.1)
wymowa:
IPA[ˈkɔɕiʨ̑], AS[kośić], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) ścinać wysoką trawę lub zboże kosą lub maszynowo
(1.2) pot. przen. zabijać, zwykle wiele osób lub zwierząt naraz
(1.3) gwara więzienna, przen. kraść
odmiana:
(1.1-3) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Biedny mąż musi od rana kosić trawnik przed domem.
(1.2) Sierżant kosił serią cały pluton nieprzyjaciela.
(1.3) Chuligan chwalił się, jak kosi kobietom portmonetki.
składnia:
(1.1) kosić + B.nie kosić + D.
kolokacje:
(1.1) kosić trawę / zboże/pszenicę / …
(1.3) kosić torebkę / portfel / …
synonimy:
(1.1) żąć
(1.2) zob. zabijać
(1.3) zob. kraść
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. półkosek mrz, kosynier mos, koszenie n, kosiarka ż, kosa ż, kosiarz m, kosisko n, kośba ż, podkaszanie n
czas. zakosić, podkaszać, skosić
przym. kosiarski
związki frazeologiczne:
lot koszącyjeden kosi, drugi nosi
etymologia:
(1.2-3) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: