nieprzyjaciel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

nieprzyjaciel (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɲɛpʃɨˈjäʨ̑ɛl], ASepšyi ̯äćel], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. podw. art. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś wrogo nastawiony wobec kogoś lub czegoś[1]
(1.2) wroga armia[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) przeciwnik, wróg, książk.  antagonista[2]
antonimy:
(1.1) przyjaciel
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. 
forma żeńska nieprzyjaciółka
przym.  nieprzyjacielski, nieprzyjazny
przysł.  nieprzyjaźnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło nieprzyjaciel w: SJP.pl.
  2. synonimy.ux.pl.