pszenica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pszenica (język polski)[edytuj]

pszenica (1.2)
pszenica (1.3)
wymowa:
IPA[pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a], AS[pšẽńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) Triticum L.[1], rodzaj zbóż z rodziny wiechlinowatych; zob. też pszenica w Wikipedii
(1.2) roślina zbożowa z rodzaju (1.1)
(1.3) ziarno zboża (1.2)
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Pszenica jest zbożem o wysokiej wydajności plonów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) rodzaj
(1.2) roślina
(1.3) ziarno
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pszonka f, Pszenno n, pszono n
zdrobn. pszeniczka f
przym. pszenny, pszeniczny
związki frazeologiczne:
brać jak za pszenicę[2]egipska pszenicazginąć jak proso w pszenicy
etymologia:

prasł. *pьšenò, praind. *pis-en-om, praind. *peys-, porównaj: pol. pchać

uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob. też Triticum w katalogu gatunków
  2. Jan Miodek, Póki żyta – póki byta, w: Odpowiednie dać rzeczy słowo. Szkice o współczesnej polszczyźnie, Wrocław 1987.
  3. hasło Zasady pisowni i interpunkcji w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.