gryf

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

gryf (język polski)[edytuj]

gryf (1.1)
gryf (2.1)
gryf (2.2)
wymowa:
IPA[ɡrɨf], AS[gryf] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) mit. fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła; zob. też gryf w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) muz. część instrumentu muzycznego, na którym rozpięte struny; zob. też gryf (chordofony) w Wikipedii
(2.2) sport. metalowy pręt, który wraz z nakładanym nań obciążeniem służy do ćwiczeń fizycznych; zob. też gryf (kulturystyka) w Wikipedii
(2.3) rzem. odstająca u dołu część podkowy
(2.4) kulin. potrawa z krowiego wymienia
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Gryf występuje na wielu herbach Pomorza.
(2.1) Posiadający zazwyczaj owalny kształt gryf zaopatrzony jest w biegnący pod podstrunicą metalowy pręt.[1]
(2.2) Kupiłem sobie piękny, nowy gryf.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) hybryda
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Gryf m, Gryfita m, Gryfów m
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. gryphus < gr. γρύφων < gr. γρύψcoś haczykowatego
(2.1) niem. Griffuchwyt
uwagi:
(1.1) używana jest także forma gryfon
tłumaczenia:
źródła:
  1. z Wikipedii