uchwyt

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

uchwyt (język polski)[edytuj]

uchwyty (1.1)
uchwyt (1.3)
wymowa:
IPA[ˈuxfɨt], AS[uχfyt], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) część przedmiotu służąca do chwytania go ręką[1]
(1.2) techn. część służąca do umocowania czegoś
(1.3) uchwycenie
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Trzymaj to za uchwyt.
(1.2) Zamontowałem sobie uchwyt rowerowy na bidon.
składnia:
kolokacje:
(1.2) uchwyt rowerowy na bidon
synonimy:
(1.1) mocowanie, przymocowanie, przytwierdzenie, zaczep[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. uchwycić dk., chwytać ndk.
rzecz. chwyt mrz, chwytak mrz, chwytanie n, uchwycenie n, chwytnia ż, schwytanie n, uchwycik mrz
przym. chwytakowy, chwytny, uchwytny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. u- + chwyt
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: