fara

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: fârâfãrãfårafără

fara (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈfara], AS[fara]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest.  główny kościół parafialny w mieście; zob.  też fara w Wikipedii
(1.2) reg. śl.  parafia
(1.3) reg. śl. [1] plebania, probostwo
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przy farze była szkoła parafialna i 2 szpitale, uposażone w grunta i ogrody. (F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, 1880-1902)
(1.3) Byłżech dzisiej na farze zamówić mszo za fatra.Byłem dziś na plebanii zamówić mszę za ojca.
składnia:
kolokacje:
(1.?) srogo fara
(1.3) na farze
synonimy:
(1.1) kościół farny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  daw.  fararz, reg. śl.  farorz
przym.  farny
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  Pfarre[1]
uwagi:
zob.  też fara w Encyklopedii staropolskiej
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: parafia
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: plebania
źródła:
  1. 1,0 1,1 Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 82, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008, ISBN 978-83-60528-54-9.

fara (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel.  parafia
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  farnice f , farnost f , farář m 
przym.  farní
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

fara (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) jechać[1]

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) niebezpieczeństwo[1]
odmiana:
(1.1) att fara, far, for, farit, far!
(2.1) en fara, faran, faror, farorna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) farlighet
(2.1) åka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(2.1) przym.  farlig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim
źródła:
  1. 1,0 1,1 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen