farorz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

farorz (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw. (Górny Śląsk) proboszcz[1][2]
(1.2) gw. (Górny Śląsk) ksiądz[3]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fara ż
przym. farny
związki frazeologiczne:
przijść farorza seblyc
etymologia:
(1.1) niem. Pfarrer
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: proboszcz
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ksiądz
źródła:
  1. Dorota Simonides, Śląski horror. O diabłach, skarbnikach, utopcach i innych strachach, Śląski Instytut Naukowy, Katowice 1984, s. 140.
  2. Słowniczek trudniejszych wyrazów gwarowych, w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, str. 375-380.
  3. Łakomy Ludwik, Obrazki z powstań górnośląskich, Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1934, s. 17