dyktator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dyktator (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɨkˈtatɔr], AS[dyktator]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. urzędnik nadzwyczajny w republice rzymskiej, któremu przyznawano czasową władzę absolutną dla zapobieżenia kryzysowi; zob. też dyktator w Wikipedii
(1.2) polit. przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny
(1.3) hist. tytuł przyznawany niektórym wojskowym dowódcom powstania
(1.4) książk. osoba narzucająca innym swoją wolę
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.2) Przez kilka miesięcy od inwazji na Irak dyktator skutecznie się ukrywał [1]
(1.3) Romuald Traugutt był ostatnim dyktatorem powstania styczniowego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) autokrata, autokrator, despota, satrapa, tyran, samodzierżca, samowładca
(1.3) wódz naczelny, przywódca
(1.4) autokrata, despota, satrapa, tyran; książk. sobiepanek; pot. dzierżymorda, zamordysta
antonimy:
(1.2) demokrata
hiperonimy:
(1.1) urzędnik
(1.2) przywódca
(1.3) wódz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dyktatura ż, dyktat m, dyktatorstwo n, dyktowanie n, podyktowanie n
forma żeńska dyktatorka ż
czas. dyktować ndk., podyktować dk.
przym. dyktatorski
przysł. dyktatorsko
związki frazeologiczne:
kieszonkowy dyktatordyktator mody
etymologia:
(1.1) łac. dictator < łac. dictarezalecać, dyktować[2]
(1.2-3) od (1.1)
uwagi:
zob. też dyktator (ujednoznacznienie) w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jarosław Giziński. Dyktatorzy. Kroniki tyranii i szaleństwa. Warszawa 2012
  2. Hasło dyktat, dyktatura, dyktator w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.