Przejdź do zawartości

skuteczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

skuteczny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [skuˈtɛt͡ʃnɨ], AS: [skutečny]
podział przy przenoszeniu wyrazu: skuteczny
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W stosunku do innych sąsiadów Polski polityka Olbrachta była skuteczniejsza[1].
(1.1) Chodzenie w kółko z ciężką radiostacją na plecach to skuteczny sposób na nauczenie się stopni wojskowych, a bicie po twarzy pomaga utrzymać dyscyplinę na zbiórce - wyjaśnili oskarżeni[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) skuteczne lekarstwo • skuteczna reklama
synonimy:
(1.1) efektywny, wydajny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. skutek, skuteczność
czas. skutkować, uskutecznić
przysł. skutecznie
przym. skutkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. skutek[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Poczet królów i książąt polskich Jana Matejki, Marek Barański, Stefan Ciara, Marek Kunicki-Goldfinger, Warszawa 1996, ISBN 83-7129-995-8, s. 162.
  2. Henryk Malanowski, Krnąbrne koty, Detektyw, Warszawa 1999.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „skuteczny” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.